#ਰੁਪਿੰਦਰ_ਸੰਧੂ

ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਗਮਲੇ ਵਿਚ ਬੀਜੇ ਨੇ ਸੁਖ਼-ਦੁੱਖ਼, ਮੁਹੱਬਤ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਤਰੌਤ, ਉਮੀਦ ਦੀ ਖ਼ਾਦ ਨਾਲ ਲਬਾਲਬ, ਆਹ! ਬੂਟਾ ਜਾਨਦਾਰ ਨਿਕਲੇ!! ਰੁਪਿੰਦਰ ਸੰਧੂ

ਵਗਦੀ ਨਦੀ  ਪਾਣੀ ਦਾ ਕਲ ਕਲ ਕਰਕੇ ਵਗਦਿਆਂ ਦਾ ਸੰਗੀਤ  ਮਨਮੋਹਕ  ਕਿਨਾਰੇ ਦੋਵੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਕਿੰਨੇ ਦੂਰ ਤੇ ਸੋਚੋ  ਕਿੰਨੇ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਨਾਲੋ-ਨਾਲ  ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ..

ਮਾਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵੇਲੇ  ਤੋਂ ਤਕਲੀਫ਼ ਸਹੀ , ਮੇਰੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ  ਤੂੰ ਪੱਥਰ ਜੰਮ ਧਰਿਆ  ਤੂੰ ਸੁਣਿਆ , ਮੈਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਣ , ਲਿਖਾਉਣ ਤੇ ਸਮਰਥ ਬਣਾਉਣ  ਲਈ ਤੂੰ ਘਾਲਣਾ ਘਾਲੀ , ਮੋਨੂੰ ਪੈਰੀਂ-ਭਾਰ ਕਰਨ ਲਈ  ਤੂੰ ਰੁਲਦੀ ਰਹੀ , ਮੇਰੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਸੰਜੋ ਕੇ  ਤੂੰ ਹਰ ਮੁਮਕਿਨ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ  ਇਸ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਖੂਬਸੂਰਤ ਤੋ ਖੂਬਸੂਰਤ ਬਣਾਉਣ ਦੀ , ਮੇਰੇ ਲਈ ਹਰ ਖੁਸ…

ਲੋਹੜੀ ਬਨਾਮ ਧੀ ਜਾਂ ਪੁੱਤ : ਰੁਪਿੰਦਰ ਸੰਧੂ ਦਿਨ ਚੜਿਆ ਤਾਂ ਘਰੇ ਸਭੇ ਚਾਈ-ਚਾਈ ਤੁਰੇ ਫਿਰ ਰਹੇ ਸੀ  ਕਿਤੇ ਹਲਵਾਈ ਲਗਿਆ ਸੀ ....ਕੋਈ ਸ਼ਾਮਿਆਣੇ ਲਗਾ ਰਿਹਾ ਸੀ  ਕੋਈ ਆਵਦੇ ਸੋਹਣੇ ਕਪੜੇ ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ  ਦਾਦੀ ਤਾਂ ਅੱਜ ਪੂਰਾ ਮੰਜਾ ਮੱਲੀ ਬੈਠੀ ਸੀ ....ਮੱਲੇ ਵੀ ਕਿਊਂ ਨਾ  ਅੱਜ ਓਸ ਦੀਆਂ ਸਰੀਕਨਿਆ ਨੂੰ ਜਲਾਉਣ ਦਾ ਪੂਰਾ ਮੋਕਾ ਰੱਬ ਨੇ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ  ਦਾਦੀ ਨੇ ਅੱਜ ਘਰ ਨੂੰ ਸ਼ਿੰਗ…

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਪਲਿਆ, ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ ਉਹਨਾਂ ਕਮੀਆਂ ਦੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਨਾ ਕਰਨ  ਇਹ ਸੋਚ ਲੈ ਕੇ ਮੈਂ ਨਿਤ-ਦਿਨ ਤੁਰ ਪੈਂਦਾ ਹਾਂ ਝੁਕੇ ਹੋਏ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਪਰ ਥਕੇ ਹੋਏ ਦਿਮਾਗ ਨਾਲ  ਭਾਰੇ ਕਦਮਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦਾ ਹੋਇਆ  ਜ਼ਿੰਮੇਦਾਰੀਆਂ ਦਾ ਬੋਝ ਲਈ ਮੈਂ ਨਿਰੰਤਰ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮੁੜਦਾ ਹੈ ਘਰ  ਦਰਵਾਜ਼ੇ ’ਤੇ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦੀ ਹੈ  ਧੀ ਰਾਣੀ ਮਿੱਠੀ ਮੁਸਕਾ…

ਚਾਹ ਕੇ ਵੀ ਜੋ ਬੋਲੀ ਨਾ ਜਾ ਸਕੇ  ਓਹ ਭਾਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ ਮੈਂ  ਮੇਰੇ ਕਾਬਿਲ ਹੋਣ ਲਈ ਓਸ ਨੂੰ ਵਕ਼ਤ ਲਗੇਗਾ !